El País de los Eternos Hielos


Para hablar conmigo enviame aqui una paloma

lunes, 18 de octubre de 2010

Muerte en el olvido


Yo sé que existo
porque tu me imaginas.
Soy alto porque tu me crees
alto, y limpio porque tú me miras
con buenos ojos,
con mirada limpia.
Tu pensamiento me hace
inteligente, y en tu sencilla
ternura, yo soy también sencillo
y bondadoso.
Pero si tú me olvidas
quedaré muerto sin que nadie
lo sepa. Verán viva
mi carne, pero será otro hombre
-oscuro, torpe, malo- el que la habita...


Ángel González

Etiquetas: ,

lunes, 15 de febrero de 2010

CANCIÓN DE AMIGA

Nadie recuerda un invierno tan frío como éste.

Las calles de la ciudad son láminas de hielo.
Las ramas de los árboles están envueltas en fundas de hielo.
Las estrellas tan altas son destellos de hielo.

Helado está también mi corazón,
pero no fue en invierno.
Mi amiga,
mi dulce amiga,
aquella que me amaba,
me dice que ha dejado de quererme.

No recuerdo un invierno tan frío como éste.


Ángel González

Etiquetas: ,

sábado, 6 de febrero de 2010

Hagamos un trato

Hagamos un trato

Compañera
usted sabe
puede contar
conmigo
no hasta dos
o hasta diez
sino contar
conmigo

si alguna vez
advierte
que la miro a los ojos
y una veta de amor
reconoce en los míos
no alerte sus fusiles
ni piense qué delirio
a pesar de la veta
o tal vez porque existe
usted puede contar
conmigo

si otras veces
me encuentra
huraño sin motivo
no piense qué flojera
igual puede contar
conmigo

pero hagamos un trato
yo quisiera contar
con usted
es tan lindo
saber que usted existe
uno se siente vivo
y cuando digo esto
quiero decir contar
aunque sea hasta dos
aunque sea hasta cinco
no ya para que acuda
presurosa en mi auxilio
sino para saber
a ciencia cierta
que usted sabe que puede
contar conmigo.


Mario Benedetti

Etiquetas: ,

sábado, 26 de diciembre de 2009

Déjame que te llueva,

que mis besos
se deslicen por tu piel,
que te mojen, te empapen
como en una tormenta de verano
y el bochorno de tus poros
borre las huellas
de mis mil caminos.

Etiquetas: ,

jueves, 17 de diciembre de 2009

Camino al trabajo he escuchado esta canción, lo bueno del metro en Metrópolis, había un músico que tocaba la melodía. He tenido la letra (y la voz rota de Mercedes Sosa) metida en la cabeza todo el día.

Me preguntaba si existe la tristeza crónica, no la depresión, si no un caracter tendente a ser triste, supongo que sí, pero yo de psiquiatría poco sé.



Etiquetas: ,

miércoles, 16 de diciembre de 2009

Al lector se le llenaron de pronto los ojos de lágrimas,
y una voz cariñosa le susurró al oído:
- ¿Por qué lloras, si todo
en ese libro es de mentira?
Y él respondió:
. . . . . . . . . .. . . . .- Lo sé;
pero lo que yo siento es de verdad.





Ángel González

Etiquetas: ,

jueves, 12 de noviembre de 2009

[Editado]
Hacía mucho que no escribía...

Etiquetas: ,

domingo, 18 de octubre de 2009

Por raro que parezca

Me hice ilusiones.
No sé con qué, pero las hice a mi medida.
Debió de haber sido con materiales muy poco consistentes.




Ángel González.

Etiquetas: ,

lunes, 29 de junio de 2009

No hay tiempo... No hay tiempo... No hay tiempo


No entiendo porqué me siento ultimamente tan desasosegada, me he planteado unas cuanta cosas nuevas: estoy buscando piso para mi sola, y si soy lo suficientemente autosuficiente (que redundante soy a veces) quizás en un plazo me encantaría tener un bebé. Se lo comnté a una amiga el otro día y me dijo que era na inconciente por la gran responsabilidad que era.


El tiempo se me escapa entre los dedos. Ojalá aparezca la persona adecuada, pero no puedo parar mi vida, cumplo 28 (este Agosto).

De todas maneras, estoy premenstruosa. No me hagas mucho caso.

Etiquetas: ,

miércoles, 29 de abril de 2009

Un detalle de Ropa interior

Perdemos la cabeza,
porque el corazón
no hay quién lo entienda.


Javier Ruiz Taboada

Etiquetas:

viernes, 20 de febrero de 2009

El fin de semana pasado, haciendo algo de limpieza de los apuntes de la carrera, encontré un montón de textos que había escrito... sí, cuando me aburría en clase (bueno, aburrir, aburrir... era porque ya sabía lo que expliacaban y que siempre he cogido los datos que desconocía... Martita puede dar fé de ello, mis apuntes de la carrera para estudiarlos yo, genial, si tenía que hacerlo otro... puff...)


Pues leyendo y leyendo lo que he encontrado... me gusta como se posan tus manos en mi cintura y cuando no estás, guardo el hueco que dejan


Supongo que se lo escribí a él. Es raro tener la sensación de haber pasado página a tantos años con A.

Etiquetas: , ,

domingo, 8 de febrero de 2009

Queda prohibido

Queda prohibido llorar sin aprender
levantarte un día sin saber que hacer
tener miedo a tus recuerdos.

Queda prohibido no sonreir a los problemas,
no luchar por lo que quieres,
abandonarlo todo por miedo.
No convertir en realidad tus sueños....

Queda prohibido no intentar comprender
a las personas,
pensar que su vida vale menos que la tuya
no saber que cada uno tiene su camino y su dicha...

Queda prohibido no crear tu historia,
no tener un momento para la gente que te necesita,
no comprender lo que la vida te da,
tambien te lo quita.....

Queda prohibido, no buscar tu felicidad,
no vivir tu vida con una actitud positiva,
no pensar en que podemos ser mejores,
no sentir que sin ti, este mundo seria igual....




Pablo Neruda

Etiquetas: ,

Dices que duele?


Tú no tienes corazón, es una escultura futurista.

Etiquetas: ,

jueves, 25 de diciembre de 2008

Hay secretos en los poros para llenar muchas lunas

Gioconda Belli, Pequeñas lecciones de erotismo.

Etiquetas:

sábado, 15 de noviembre de 2008

¿Dónde van a parar los besos
que nadie liba de tu boca?

...

Caen,
ruedan por tus labios,
pasan por tu mentón y
de ahí se despeñan a tu pecho,
acarician tu vientre
y dibujan tus piernas
para acabar en el suelo.

Larga senda por seguir hasta ti... la de tus besos.

Etiquetas: , ,

miércoles, 22 de octubre de 2008

CLI

Es un trocito de cielo de los que habitualmente Louise Brooks' comparte con la blogosfera.


La tomo prestada. Ya te avisé.
Un beso.




La melancolía llegó de pronto
mientras nos acunaban los recuerdos
que unen tu felicidad a la mía,
y no supimos qué decirnos…

Demasiado tarde para huir
de lo que no podíamos prometer,
y quizás pronto para volver al lugar
del que jamás quisimos partir.

Y es que en ocasiones la vida
nos tiende lazos invisibles
que vamos entretejiendo
al compás de la música,
cómplice de nuestros sueños.

Etiquetas: ,

jueves, 10 de julio de 2008

Nada grave

Quizás mejor ya no




Tanto la he llamado, tanto
he suplicado su asistencia,
que ahora,
cuando apenas si tengo ya voz para llamarla,
casi lo que más temo es que al fin venga.

No me vuelva a dar la vida.

Etiquetas: ,

viernes, 13 de junio de 2008

Altra vegada Estellés

No hi havia a València dos amants com nosaltres.
Feroçment ens amàvem del matí a la nit.
Tot ho recorde mentre vas estenent la roba.
Han passat anys, molt anys; han passat moltes coses.
De sobte encara em pren aquell vent o l'amor
i rodolem per terra entre abraços i besos.
No comprenem l'amor com un costum amable,
com un costum pacífic de compliment i teles
(i que ens perdone el cast senyor López-Picó).
Es desperta, de sobte, com un vell huracà,
i ens tomba en terra els dos, ens ajunta, ens empeny.
Jo desitjava, a voltes, un amor educat
i en marxa el tocadiscos, negligentment besant-te,
ara un muscle i després el peço d'una orella.
El nostre amor es un amor brusc i salvatge
i tenim l'enyorança amarga de la terra,
d'anar a rebolcons entre besos i arraps.
Què voleu que hi faça! Elemental, ja ho sé.
Ignorem el Petrarca i ignorem moltes coses.
Les Estances de Riba i les Rimas de Bécquer.
Després, tombats en terra de qualsevol manera,
comprenem que som bàrbars, i que aixòno deu ser,
que no estem en l'edat, i tot això i allò.
No hi havia a València dos amants com nosaltres,
car d'amants com nosaltres en son parits ben pocs.

Etiquetas: ,

lunes, 9 de junio de 2008

"Anem al llit", et propose, besant-te,
bruna, la pell, els pits, el coll, la boca.
"Anem al llit", et mussite, i t'agafe
en un grapat, tendral, amorosíssima,
els teus cabells, el mugró de l'orella,
amb gran amor i por de soledat.
I amb tarannà de qui ja no pot més,
ni resistir ni resistir-se més,
ets ja dempeus, dintre del meu abraç,
tot assentint, amant: "Anem al llit".




Vicent Andrés Estellés

Etiquetas: ,

domingo, 25 de mayo de 2008

Bertolt Brecht

Primero vinieron a por los judíos, pero no me importo porque yo no era judío; luego vinieron a por los comunistas, pero no me importo porque yo no lo era; vinieron a por los intelectuales, pero no me importo porque yo no lo era; después vinieron a por los periodistas, pero no me importo porque yo no lo era; un día vinieron a por mí, pero ya era demasiado tarde.

Etiquetas:

Licencia de Creative Commons
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.
free hit counter

IBSN: Internet Blog Serial Number 000-13-1981-8
Google Analytics Alternative